Ein hemmelig stad i bymarka

Dato:

06.06.2017

Turtype:

Buldring

© Kristian Starheim Det er framleis ukjente klatredestinasjonar i bymarka. Jungeltelegrafen er innfløkt - berre etter fleire års lytting kan ein kome steget vidare Frå dei etablerte førarane, via obskure nettførarar, til tåkelagte google-maps-bilete Nye bulder på god stein i bakgården til landets tredje største by Berre besøkt av - uteliggerar (alle steinar av ein viss størrelse i bymarka har nokon budd under) - skogsmaur, enorme mengder, det osar maursyre frå pad'en - 90talsklatrerar som sandbagga enkeltmoves-ruter i bymarka tilbake i hine hårde men som ellers oppdaga huler som no frekventerast av svært mykje større storleikar i Flatanger og stod ned snørenner som tilogmed i Romsdalen vert rekna som anstendige det var over 20 grader myggen beit godt myr over alt tett fureskog steinen var gøymt bak kratt >>>

Snillfjord-søndag

Dato:

04.06.2017

Turtype:

Klatring

© Kristian Starheim Endelig tur til det hardaste kileklatrefeltet i midt-noreg. Eg og palchsa (Pål Christian Sandtrø) hang oss på to av Midt-Noregs skarpaste kileklatrerar. Medan dei hang i kvar sitt statiske tau og klogga på dritharde mooves, prøvde eg og PC oss på nokon av dei få "enkle" rutene der. Først prøvde eg meg opp ein søkkblaut "Diedret" (5). Denne kjendest så overgrodd og blaut at eg backa av etter nokon meter. Byrja å tvile på gradene på denne plassen - blaut 5'ar klatring skal jo ikkje vere umogleg. Så sende Mats oss i retning av Aida, som er 6- til første anker, med ei forlenging på 7 (minus i følge skarpklatrarane). Ruta byrjar med litt treklatring før ein går over til skikkelig granitt-jamming eit par meter, før meir opptaksvis vidare. Stivt nok med bratt jamming synest eg. Gikk fint, men >>>

Sportsklatring på Hell: Kaninartikler (7) mm.

Dato:

14.05.2017

Turtype:

Sportsklatring

Det er ikkje så ofte vi driv og klippar boltar her i familien. Men skal ein bli seig så må det til. Og tross alt: buldringa kring T-town er ikkje all verden, men sportsklatringa på Hell er jo faktisk ganske bra. Eg og Kona avleverte jr. på hytta til Svigers, og sette snuten mot Hell i fantastisk vårvær. Der gikk vi først nokon moderate saker, før eg prøvde meg på Kaninartikler (7). Sidan eg har klatra så innmari lite sport har eg faktisk ikkje klatra 7 før. Det gikk heller ikkje no. Etter eit par forsøk vart det berre verre og verre. Så overraska Kona med å sende tre firerruter på rappen på led: Edderkoppen, Pompel og Pilt. Ho såg avslappa ut og greier. Medan vi pakka tenkte eg at eg kunne jo gi Kaninartikler eit støt til. Vi hadde tatt ned slyngene, men eg kunne jo øve inn >>>

Harbaktur med kid'n

Dato:

06.05.2017

Turtype:

Buldring

© Kristian Starheim Kona stakk til San Fransisco på konferanse. Eskil sa at vi kunne jo ikkje berre sitte heime og sjå på kvarandre heller, så med det fine været leigde vi oss rorbu på Harbak frå fredag til søndag. Her skulle sporty Pappa avslappa som han er ta med kid'n på tur til Fosens buldre-og-kystparadis. Eskil vart pakka i bilen i sovande tilstand fredag kveld, og det var grei skuring til Harbak. Dagen etter var det diverre skodde og duskregn over heile linja, med ein kald og sur vind. Etter ein god del utforsking av innsida av rorbua, ein tur på butikken, etc etc. så tok vi oss ein tur på buldrefeltet. I hellaren skulle det i det minste vere tørt. Litt surt her også, diverre. Men det er jo verdens største leikekasse av inntørka saudeskit, så det vart tatt godt opp. Etter litt mat sovna sonen, >>>

Buldring på Trolla - med ettertanke

Dato:

30.04.2017

Turtype:

Buldring

© Kristian Starheim Det vårast, og eg har ikkje buldra særlig ute på fleire år. Sjølv om det er lettvint så kan man ikkje basere seg på å tafse plastikk heile tida heller. Ut må man for å bli sterk på stein. I Trondheims umiddelige nærleik er det ikkje flust med buldring. Trolla er eit lite unntak, men det beste med Trolla-buldringa er at den er lett tilgjengelig, for å seie det slik. Likevel, prosjektet er kanskje det finaste bulderet i området, nemlig Overtråkksbulderet (7B). Det høyrest kanskje avskrekkande ut, og eg har difor ikkje planar om å toppe ut så lenge eg driv og rotar rundt i skogen aleine. Man kan jo nemlig ramle av ting, og er ein aleine og utan skikkelig sikring så kan det jo bli trasig. Ja, nettopp. Slike tankar gjekk gjennom hovudet mitt i dag. Rett før eg sette meg i bilen >>>

Endelig Sunndalsis: Vårløysinga WI4 250m

Dato:

12.03.2017

Turtype:

Alpin klatring

Turlengde:

11:00t

© Kristian Starheim Isklatreføraren for Oppdal og Sunndal har lenge vore vel utslitt heime hjå oss - ikkje fordi eg har klatra så mange av rutene i den, men fordi eg har lest og drøymt så mykje om Sunndalen. Oppdal er fint, men Sunndalen er Go Large! Spenninga var difor stor når eg denne helga fekk med meg Pål Christian på klatrehelg til Nordmøre! Då vi køyrde gjennom dalen vart det klart at Sunndalen ikkje berre er Go Large - det er GO LARGE!!! Eg har ikkje vore her sidan eg byrja å klatre is, men dette er jo som to Yosemite stabla på toppen av kvarandre! Den ferske kuldeperioden hadde ført til isdanning over alt, men vårsola hadde stort sett tatt knekken på alt solvendt, og kraftig påverka det som låg i skuggen. Så då vi køyrde gjennom Dalen søndag morgon trudde eg eigentlig vi kom til å >>>

Kveldsclogg på Øysand del II

Dato:

12.02.2017

Turtype:

Isklatring

Turlengde:

3:00t

© Kristian Starheim Æss, kva skal ein gjere på ein søndagskveld. I morga kjem mildværet, og kven veit - kanskje blir det ikkje meir is i Trondheimsområdet denne sesongen? Vi er allereide midt i Februar. Så enda eg på samme tappen som i går kveld. Fint det. Meget fin tapp. Det gjeld å få logga meter!

Kveldsclogg på Øysand

Dato:

11.02.2017

Turtype:

Miksklatring

Turlengde:

3:00t

Midtvinters på Kongsvollfossen

Dato:

15.01.2017

Turtype:

Alpin klatring

Turlengde:

8:30t

© Morten Tvedt Det var på tide å få hakke litt is igjen. Etter litt sondering i omgangskretsen fikk eg napp hjå Morten Tvedt, som har flunkande ferskt isklatreutstyr. Han hadde klatra nokon gongar i fjord, men beskreiv seg ellers som nybyrjar. Kongsvollfossen hadde han hatt lyst å klatre lenge, så det måtte det jo bli ei ordning med! Etter å ha køyrt oss vill i vegvesenet sine omkøyringsmoglegheiter på E6’en var vi endelig på veg ut av byen litt før 7, og klar på parkeringa 2 timar etter. Det var overraskande lite snø i Drivdalen, så skredfaren skulle ikkje vere eit problem. Fossen hang flott oppe i fjellsida, og alle hjerter gleda seg! Termometeret viste 7 blå, og ein sur vind gjorde det reint friskt på parkeringa. Eg pakka innleggssålar i dei nye isklatreskoa mine for å vere sikker på >>>

Kveldsøkt på Øysand

Dato:

23.11.2016

Turtype:

Isklatring

© Kristian Starheim Topptauingsøkt med Pål Christian på Øysand før neste lavtrykk skyller vekk alt. Sette opp tauet på ei bratt linje og susa avgårde. Topptauing er (nesten) ekstremsport! Sidan ingen andre bryr seg om veiskjæringane på Øysand gir vi rutene navn sjølv om vi berre topptauar. Vi har kalla veggen Motorveggen sidan den ligg like ved vegen, og vi oppdaga den same dag som Lemmy i Motorhead vandra heden. Som seg hør og bør navngir vi rutene etter eit Motorhead-tema. Denne var bratt og kul, så den fortente klassikarnavn: Bomber (WI5). 3 timar isklatring på ein kveld midt i veka. Ikkje dårlig, altså!