Sjokomelksethytta

Dato:

18.02.2018

Turtype:

Skitur

Strukafossen

Dato:

04.02.2018

© Kristian Starheim I denne tidenes isvinter har mitt enorme alpinpotensiale vorte distrahert av gravid kone og ein meget aktiv toåring. Når til alt overmål svigers stakk tre veker til kanarie-øyene midt i januar var det klart at eg ikkje kom til å utmerke meg med store nyturar i Sunndalen i år heller. Men i samme sekund som svigerfar landa på Værnes sende eg ut melding til min likeså heimekjære omgangskrets av klatrande småbarnsforeldre om at no måtte det støtast! Til alt overmål fekk eg ein heil gjeng på kroken. Etter ein god runde med klager på feber, kulde, låke kne og diverse kroppslige forfall landa vi på Struka - ein foss på Langstein som etter sigende skulle vere stor og fin og i kjekk form. Det var subalpin start frå trondheim ein gong mellom 8 og 9, med Arve, Mats og Pål-Christian >>>

Sjokomelkbonanza på Elgsethytta

Dato:

21.01.2018

Turtype:

Skitur

Distanse:

8,0km

© Kristian Starheim

Topp tauing på øysand

Dato:

16.01.2018

Turtype:

Isklatring

© Kristian Starheim Tur på crag'et med eit nytt bekjentskap - Jean-Marie, som hadde klatra både her og der i den store verden, men som no trente seg tilbake i form etter ei paraglider-ulukke. 2 plussgrader og smørisbonanza i veiskjæringa i dag, eg leda opp ein grei 4(+?)-variant. Deretter topptauing, både på gardina og Bomber, som i dag hadde gammal og steinhard is. God treningsøkt!

Hakking på Theisendammen

Dato:

09.01.2018

Turtype:

Isklatring

Femmaris på Øysand-craget

Dato:

02.01.2018

Turtype:

Isklatring

© Kristian Starheim Knallforhold i veiskjæringa på Øysand - tjukk is som tar skruar og greier. Etter nokre dagar med god kulde kom det litt mildare vær, og smørisen var på plass. Pål Christian var interessert i å skremme av seg julesylta, og vi var på plass i måneskin, lyktestolpar og trailerbrøl. Starta med å lede opp ein tjukk og fin pillar opp til hylla som deler veggen. Ganske bratt kanskje 3-4 meter WI3+/4? Deretter fortsette rett opp andre del av veggen, brattare her (WI4+) kanskje 4 meter. Ikkje så vedvarande saker, men bratt nok til at alle skrueplasseringar blir hengande. Eg kalla denne One Night Stand då eg traverserte rundt på den i fjord. Så då får det bli navnet: One Night Stand (WI4+, ca 8m). Botndelen formar fort, og det er mogleg å klatre denne og ta standplass i trea på hylla >>>

Nyttårstur i Bymarka

Dato:

01.01.2018

Turtype:

Skitur

© Kristian Starheim Kona måtte på jobb i dag, så det betydde både at det ikkje vart heidundrande fest i går (sic!) og at eg og junior hadde ein del tid å slå ihjel i tosomheit i dag. Då toåringen byrja å mase om ski allerede klokka halv 10 var det klart at vi berre fekk pakke oss i bilen og kome oss avgårde. Nesten tom parkeringsplass og nydelig vær. Eg beholdt kortfellane på tur/retur i dag, ingen grunn til å opparbeide seg fart. På Elgsethytta var det nesten ikkje folk, og vaflene og sjokomelka smaka uovertruffent! På veg tilbake vart det testing av skia, sjåing på snøskuter og andre morsome aktivitetar!

Ruten

Dato:

28.12.2017

Turtype:

Randonnée/Telemark

Turlengde:

4:00t

Distanse:

10,5km

© Kristian Starheim Eg og Andreas køyrde til Ruten i tru på at den var dekka av pudder. Det var den aldeles ikkje - stor sett heile saken var dekt av hard eller vindpåverka snø - med unntak av den fine skogskøyringa på slutten. På parkeringa var det 13 blå og kaldt som pesten ved avmarsj. Men utsikta på Ruten - den kan ingen krangle på! Fin fjelltur på fint fjell med avgrensa skiverdi.

Snuoperasjon på Sandhornet

Dato:

26.12.2017

Turtype:

Randonnée/Telemark

Turlengde:

2:30t

Distanse:

7,0km

© Kristian Starheim Juleferien på Sunnmøre nerma seg slutten, og det byrja å haste om det skulle bli noko skikkelig fjelltur. Meldingane var så-som-så, men optimist som ein er må ein jo alltids prøve seg. Eg og Olav peika oss ut Sandhornet - ein skredsikker og moderat Ørsta-topp, som turmål. Kroksleiven betakka seg, og henviste til meldingar om snøfokk. Framsynt han der Kroksleiven. Det bles friskt før vi dukka ned i Eiksundtunellen, men på andre sida var det meget bedre. Vegen opp til parkerina var ikkje brøyta, så vi parkerte ved Brekke og traska på skia oppover grusvegen. Eg var ikkje sikker på kvar vinteroppfarten gikk, så vi enda opp med å følge stien mot Nakken. Her var det skibæring på oppmurte trapper gjennom granplantefelta - fin sti, men vinterveg var det ikkje. På Brekkesætra vart >>>

Huldrehornet - grunnmurlista

Dato:

25.12.2017

© Kristian Starheim Det er nokre toppar som kanskje vert oversett mellom store bragder her på peakern, men som like vel dannar grunnmuren i fjellnerdinga til dette nettsamfunnet. Dei finnast ikkje på fancy lister, og dei får sjeldan store og svære turrapportar (bortsett frå nokre av dei som har svært skrivekløe). Dei står for ein stor prosentandel av høgdemetera her på peakern. Huldrehornet er ein av desse. Andre eksempel er: Lotsbergnibba, Eikåsnipa, Nihusen, Våttakammen, Skjørstadhovden. Ja, vi snakkar sjølvsagt om den kvardagslige treningstoppen. Og Huldrehornet er heimetoppen til Arnt Flatmo. Difor er den også svært enkel og bestige, med skilting etter alle kunstens reglar, stikker, merking og svært gode stiar. Treningstoppen treng si eiga liste, tenker eg. Grunnmurlista.